“Áttu kærasta?” spurði ég unga snót þar sem hún kembdi hesti sínum í ákafa.  Hún játti því en af svip hennar sást að hún skildi ekki tilgang spurningarinnar.  Við hittumst stundum í hesthúsi þar sem við leigðum aðstöðu fyrir okkar hesta þegar við undirbjuggum þá fyrir reiðtúr og vorum því orðin málkunnug.  “Þér helst ekki lengi á honum ef þú strýkur honum á sama hátt og þú strýkur hestinum með kambinum.” hélt ég áfram.  Skilningsleysið í svip hennar náði nú hámarki.  “Sjáðu nú til.  Hestinum finnst þetta vont. Þú hárreytir hann með þessum járnkambi og þar sem hold hylur ekki bein þá skrapar þú skinnið á beininu.” sagði ég.   “Það þarf að ná af honum drullukleprunum og honum finnst þetta ekkert vont.” voru hennar viðbrögð við þessu nýjasta áreiti frá mér með tón í röddinni og svip sem sagði að mér kæmu kembingaraðferðir hennar ekkert við.  “Af hverju heldur þú að hesturinn víkji alltaf undan kambinum?” kom nú frá mér og “ef horft er í augun á honum þá lýsa þau ótta og reiði í bland.”  “Huh, þetta er bara frekja í honum enda er hann hálfgerður asni.” kom snótarmegin og nú mátti greina örlítið óöryggi í röddinni eins og hún væri ekki lengur alveg viss um gildi kembingaraðferða sinna.  Ég þagði um stund og hélt áfram við mína iðju en sá út undan mér að smá saman minnkaði offorsið í kembingunni og stjáklið í hestinum að sama skapi. 
 
“Af hverju segirðu að hann sé hálfgerður asni.” spurði ég eftir að ró hafði færst yfir hestinn.  “Nú, hann vill ekki standa kyrr þegar ég fer á bak og svo vill hann flýta sér og fara að hlaupa í byrjun hvers reiðtúrs.” svaraði snótin að bragði.  “Til að byrja með þá gæti verið snjallt að breyta um kembingaraðferð eins og þú hefur nú þegar gert.” sagði ég og “til að hesturinn sé í hugarró þegar þú ferð á bak.  Ef hann er orðinn æstur eða reiður, sama af hverju það er, þá eru miklu minni líkur á því að hann vilji standa kyrr þegar þú ferð á bak því hann vill ekki bíða eftir þér heldur fara frá þér.  Standi hesturinn ekki kyrr þegar farið er á  bak þá er ýmist reynt að halda honum kyrrum eða sætt lagi til að komast á bak.  Hvort sem er gert þá er hesturinn farinn að hugsa um að hlaupa og meðan hann hugsar um að hlaupa vill hann ekki standa kyrr og bíða eftir þér.  Ef kembinginn er notaleg fyrir hestinn eða a.m.k. ekki vond þá eru meiri líkur á því að hann standi kyrr og bíði eftir þér.”  Eftir því sem á ræðu mína leið breyttist svipur hennar úr ég veit vel hvað ég er að gera yfir í þetta er ekki svo vitlaust að prufa þannig að ég áræddi að halda áfram.  “Hugsaðu um útreiðarnar sem leik og þá kembinguna sem forleik.  Hann þarf að vera báðum til ánægju svo að leikurinn á eftir verði allur eins og að er stefnt.”

Hvernig undirbýrð þú þig fyrir hvern leik?